Lieve mensen,
Ik ben weer thuis en een heel bijzondere ervaring rijker mag ik wel zeggen.
Het is nauwelijks in woorden te vangen, wat ik daar echt heb meegemaakt.
De verhalen zullen beetje bij beetje wel komen, maar voor als nog ben ik vooral heel erg moe.
Mijn huis was prachtig versierd met een welkom thuis spandoek en allemaal ballonnen. Ontroerend en heel dierbaar.
ik kan nog niet echt praten over mijn belevenissen, maar dat zal beetje bij beetje komen. Heel veel dank voor al jullie steun en liefde die ik daar heb mogen ervaren. dank jullie wel en liefs .Aleid
Misschien kunnen jullie even op de weblog van Maai kijken, ik zal volgende week weer schrijven. Liefs Aleid. maaivanpraag.helptmee.nl
Vanmorgen om 8 uur kwam Tamara ons ophalen om naar de Tree te gaan.De Tree is een prachtige oude boom,vla.kbij het project van Bobbie Bear .De Tree is tevens verzamelplaats van ,de vrouwen uit de omgeving die hier een keer per maand bij elkaar komen om te zingen en te bidden en sterk gemaakt worden door vurige woorden van Jackie.van het project Bobbie Bear Zij is echt een dijk van een vrouw die heel veel betekent voor deze vrouwen.Er worden kleren, brood, en dit keer fruit uitgedeeld en.( wij hadden van sponsorgeld). een grote doos appels en een grote doos sinaasappels meegebracht.De vrouwen komen met hun kindjes aan de hand of op de rug gebonden lopend van heinde en ver om samen te zingen te bidden en ook te lachen of soms te huilen.Op een afstandje zitten er ook wat mannen te kijken. Al met al is het een kleurrijk geheel en een heel bijzondere sfeer.Er wordt ook medische zorg gegeven, door twee verpleegkundige.Soms medicijnen gegeven.
Maai schreef gisteren al iets over Gideon,onze dove niet pratende vriend en kunstenaar. Hoe hij hier in het Dreamcenter terecht is gekomen is niet helemaal duidelijk.Hij zal ongetwijfeld aids gehad hebben anders was hij hier niet opgenomen, maar oorspronkelijk komt hij ergens hier ver van vandaan. Ik ben vanmorgen naar de hoofdzuster gegaan,om te vragen of zij wist waar hij gebleven was!Zij vertelde mij het volgende: Kort geleden was hij voor onderzoek naar een ziekenhuis in Durban geweest. Het bleek dat er daar een zuster was, die uit het zelfde dorp kwam als Gideon. Zij heeft verteld aan zijn vrouw dat ze wist waar haar man was.
het is even geleden dat jullie van mij hoorden.Soms zijn dingen eigenlijk ook te akelig om over te schrijven.Vandaag hebben we heel aards heel veel was opgehangen boven op het dak.De zon scheen en de wind wapperde alles snel droog. Daarna ook alles gevouwen. Nuttig werk, waar je niet bij hoeft te denken, voor zo af en toe erg prettig.De Indiase bruiloft van afgelopen weekend was bijzonder.Ze hebben heel veel rituelen en gebruiken en er is heel veel familie bij aanwezig.verder wordt er ook veel gegeten.
Vandaag eindelijk weer een warme dag.Dat deed niet alleen ons goed , maar ook de patienten hier.Veel mensen heerlijk buiten in de tuin, heel gezellig.De start vanmorgen was wat minder we kwamen op onze afdeling en werden de badkamer in geroepen voor hulp.Er was een vrouw niet goed geworden en het zag er inderdaad heel akelig uit allemaaal. Ik zal niet verder in details treden, maar maai en ik waren allebei een beetje aangeslagen.geen fijn begin van deze toch wel zonnige dag.Ik ben aan het uitzoeken of ik van het sponsorgeld een LCD scherm kan kopen samen met het geld van Dorien een andere vrijwilligster.We kijken nu een keer per week een film op een piepklein tv tje. met zo rond de 50 mensen.Het zou natuurlijk fantastisch zijn als er een groter scherm zou zijn zodat iedereen wat kan zien.Ik hou jullie op de hoogte!We zijn van de week ook een paar keer de apotheker wezen helpen met het uittellen van pillen. 50 van die in een zakje, of honderd van die.
Vandaag eindelijk weer een warme dag.Dat deed niet alleen ons goed , maar ook de patienten hier.Veel mensen heerlijk buiten in de tuin, heel gezellig.De start vanmorgen was wat minder we kwamen op onze afdeling en werden de badkamer in geroepen voor hulp.Er was een vrouw niet goed geworden en het zag er inderdaad heel akelig uit allemaaal. Ik zal niet verder in details treden, maar maai en ik waren allebei een beetje aangeslagen.geen fijn begin van deze toch wel zonnige dag.Ik ben aan het uitzoeken of ik van het sponsorgeld een LCD scherm kan kopen samen met het geld van Dorien een andere vrijwilligster.We kijken nu een keer per week een film op een piepklein tv tje. met zo rond de 50 mensen.Het zou natuurlijk fantastisch zijn als er een groter scherm zou zijn zodat iedereen wat kan zien.Ik hou jullie op de hoogte!We zijn van de week ook een paar keer de apotheker wezen helpen met het uittellen van pillen. 50 van die in een zakje, of honderd van die.
Het is lang goed gegaan,maar vanmorgen vloeiden de tranen.Ik was boven op de kamer, waar drie vrouwen liggen die we van af het begin hier geholpen hebben met wassen en kleden.Ze waren zelfstandig en hadden onze hulp niet meer nodig.Dat is inmiddels anders geworden.Ze voelen zich ziek en liggen het liefst met het hoofd onder de dekens.Vanmorgen hebben we ze weer geholpen met douchen en aankleden.Nonkuleleko had veel pijn aan haar armen en benen.Ik heb haar armen en benen gemasseerd met babyolie.Heel voorzichtig, want iedere aanraking doet pijn.Het gevoel dat deze twee vrouwen, die na al onze zorg zo in mijn hart zitten,het waarschijnlijk niet gaan redden, deed mij eenmaal beneden in tranen uitbarsten. De onmacht en de oneerlijkheid, ik neem aan dat jullie je daar iets bij kunnen voorstellen. Het is heerlijk dat we hier regelmatig uit weg kunnen, anders zou het niet te doen zijn. Alhoewel je kunt altijd meer aan dan je denkt.
Vanmorgen om acht uur moesten we met een aantal vrijwilligers klaar staan in de hal, om met acht patienten naar de overkant te gaan.Daar is de uitkeringsinstantie waar ik het al eerder over heb gehad.Acht uur is hier nooit acht uur, je kunt er rustig een stief kwartiertje bij op tellen.We hebben geluk dat we daar voorrang krijgen, want soms zitten mensen daar een hele dag te wachten en moeten dan onverrichterzake weer naar huis.Daarna naar een andere plek waar ze gezien worden door een soort bedrijfsarts De patienten gaan dan in een auto van een van de mensen hier, een heel gedoe met rolstoelen mee.Daar weer wachten, maar gelukkig niet zo lang.Ik sprak daar twee vrouwen die een soort wijkverpleegsters waren, en bij de mensen thuis kwamen om voorlichting te geven over hiv-aids en medicatie en ook om de vrouwen sterk te maken hun eigen leven te leiden.Vervolgens bij een man geweest, Gideon genaamd.Het is een schat van een man,maar zijn handicap is dat hij doofstom is.Hij zat altijd me
Er ging iets fout met het plaatsen van mijn bericht. Voor dit keer zie maaivanpraag.helptmee.nl
Het is weer even geleden dat jullie van mij hoorden.Meerdere redenen.Natuurlijk is de pc niet mijn ding en zal het misschien wel nooit worden ook.Ik heb er geen bij mij en ben dus van maai afhankelijk.Het is reu.ze fijn dat ik die van haar mag lenen Gisteren(vrijdag)hadden we een heerlijke dag, we zijn met zijn vijven naar Durban geweest naar het museum of African art.Prachtige dingen en natuurlijk allemaal het een en ander gekocht.Daarna naar de Hari Khrisna tempel.Gigi ,dit is de moeder van de vrouw van de zoon van Martijn, jawel, zij is een Indiaase, heeft ons daar rondgeleid, nadat we eerst met elkaar heerlijk indiaas gelunched hebben.Het was een heerlijk dagje uit even weg uit het toch wel zeer deprimerende ziekenhuis.Ik merk dat de spankracht wat minder wordt en niet alleen bij mij.Goed op mezelf passen dus.Zo meteen komt er een groep artiesten optreden voor de patienten.Een van de vrouwen uit die groep is hier patient geweest en wil graag dit voor de mensen hier doen.
Daar was ik weer.Het lukt mij niet om iedere dag mijn belevenissen op de mail te zetten.Velen van jullie zal dat niet verbazen,ik doe mijn best.Na een drukke week zijn we met Martijn en Sam en haar moeder naar Drakensberg geweest.Het was een rit van ongeveer drie uur, maar alleen dat al zo door dit land te rijden is al speciaal. Het is hier voorjaar zoals ik al schreef dus veel bomen in bloei, van diep paars tot knalrood wit en oranje en p.aarse bouganvilleIn het begin was het licht glooiend ,maar op een gegeven moment ga je de bergen in. Overal lopen er mensen langs de weg, zelfs langs de snelwegen,dit levert helaas dan ook veel verkeersdoden op.Je komt lang allerlei kleine dorpjes,dat wil hier zeggen dat er kleine huisjes in allerlei kleuren staan en vaak een rond huisje met riet gedekt ernaast.,dat is het huisje waar de rituelen voor de voorouders worden gedaan.De heuvels worden wat bergachtiger en dan slaan we rechtsaf en komen op een heel ander soort weg terecht.
Om half acht ,s morgens stond een busje met chauffeur voor de deur om ons op te halen.We gingen alle andere projecten van Be More bekijken, Goed straks of morgen verder want we hebben filmavond en de mensen moeten allemaal opgehaald worden en naar beneden gebracht worden.Verder is een van de vrouwen jarig ,dus we gaan vanavond uit eten met elkaar.Vanmorgen heerlijk zonnig maar nu giet het met onweer en bliksem
Lieve allemaal,Gelukkig na al die regen scheen de zon vandaag weer volop!Voor de wasman een zegen.We konden boven op het dak heerlijk alles in de zon en de wind drogen.Vervolgens hebben we allerlei patienten opgehaald en naar de tuin gebracht, zodat ze ook heerlijk buiten in het zonnetje konden genieten.Wij hebben ondertussen de was gevouwen enzo werd het nuttige met het aangename verenigd!Veel van de lakens zijn in slechte conditie. Scheuren erin en vlekken erop bij ons zou je je doodschamen als je dat op iemands bed zou leggen, maar hier kan alles.Wij waren vanochtend druk met onze vrouwenkamer op .
Vrijdag 2 oktober.Samen met maai hebben we op een afdeling patienten gewassenHet is erg leuk om dit zo samen te doen.We hebben twee jonge vrouwen gedouched.Ze zijn broodmager en doodziek. Wel aan de ARVs (antiaidsmedicijnen)waarvan de ene ze kort daarna ook weer uitspuugde, na doorgeven aande verpleging zouden ze het vanmiddag nog eens proberen.Het maakt grote indruk om deze vrouwen zo kwetsbaar en ziek te zien.Vrijdagmiddag heeft Martijn ons hier opgehaald.

Naam: Aleid van Praag
Leeftijd: 66
Was vrijwilliger bij The Dream Centre van 29 sep 2008 tot 29 nov 2008
Wil je meer weten over Be More, kijk dan even op hun website www.be-more.nl. Je vindt daar het laatste nieuws, meer informatie over mijn project en je kan er donateur worden!
"Een stevige brug bouwen tussen mensen van verschillende achtergronden, culturen en continenten; hen te inspireren deze brug te bewandelen en een blijvende band te creëren tussen beide kanten.
